Ebediyete Kadar II Günlük

Zaman

Mon, 09 Feb 2009 20:49:00 +0200

Zaman sende durdu, zaman sende son buldu. Geçmiş zaman içinde ikimize ait güzel anların resimlerini çerçeveleyip aşk ehlinin ortak paylaşım alanı hatıralar duvarına astım. Zamanın, mekanın sende anlam bulduğu anları o kadar çok özlüyorum ki, bunu satırlara aktarmak mümkün değil. Seni yazmak mümkün değil. Zaman sen, mekan sen.

Bir yanım anılar denizinde yelkenleri kırık tekne misali savrulurken sensizliğe doğru biraz ilerde bir karartı beni beklemekte. Hissediyorum! Sensizlik girdabı parçalamak için beni beklemekte. Oysa parçalanmıştım o akşam üstü. Diğer yanım! Her yanı sen olmuş ben'in diğer yanı olmadı hiç bir zaman. Bir yanımda sen, her yanımda sen. Şimdi yanan sigaramın dumanı arasında binlerce kez öptüğüm resmine bakarak sana soruyorum. Neden yoksun?

Sensiz biten her günüme düşmanım artık kendimden sonra. Gecenin en karanlık, en sessiz saatlerinde kendimi öldürüyorum sensizlikte. Birazdan sabahın ilk ışıkları odanın penceresinden içeri süzülüp alnından öpecek ve ben sensiz geçecek bir güne daha mahkum yaşayacağım.

.. ( devamı )

Dört Mevsim Geçti, Yoksun!

Thu, 05 Feb 2009 23:58:00 +0200

Kalmasın takatin beklemekten seninde. Geleceğim diyordun dört mevsimin birinde. Özlerim diyordun mektubunun ilkinde. Perişan ediyorsun kendini de, beni de. Kendimi unuturdum bakınca gözlerine. Başımı koyardım yumuşak dizlerine. Herkesten sakınırım mektupların elimde. Geleceğim diyordun dört mevsimin birinde.

Ne kadar güzel bir şarkı. Hülya Kirbağ 45'liğinden. Çocukluk anılarımdan "anektod" yaptım annem sayesinde. Çok söylermişim bu şarkıyı. Bir zamanlar çocuk yüreğimle söylediğim şarkının yıllar sonra kendi iç dünyamda farklı duygular içerisinde yer alıp yine o farklı duygular içerisinde dinleyip, söyleyeceğimi nereden bilebilirdim..

Sensizliğin Mevsimindeyim

Dört mevsimin birinde dönersin diye çok bekledim kapının eşiğinde. Dönmedin! Şimdilerde mevsimlerim karıştı! Hep böyle olacakmış, öğle dediler. İnsan hiç üşürmü yaz sıcağında, hiç yanarmı bu kış kiyamette! Ben donuyorum ellerin, elimden uzaklaştıkca, ben kavruluyorum gözlerin, gözlerimde olmadıkça. Sensizlik mevsimi böyle bir şey işte. Çok mutlu ol lütfen. Mutluluğun, mutluluğumdur..

Dört Harf

Wed, 04 Feb 2009 03:39:00 +0200

Şimdi bir şarkı yaz bana, adı dört harf olsun. Sözlerinin içinde bir bakışının dilencisi olduğum en çok özlenilen gözlerin olsun. O gözlerki anlamsızlıklara bin anlam katan. Ağlamanı gördüm, gülmeni gördüm, en acimaz bakışlarını gördüm. O gözlerde en çok uçsuz, buçaksız huzur vadisini gördüm.

Şimdi bir şarkı yaz bana adı dört harf olsun. Bu şarkının müziği ılık yağan nisan yağmurları gibi ruhuma işleyen gülüşlerin olsun. O gülüş ile kurumuş bir ağaca baksan dayanamaz yeşerir. Bir zamanlar kurumuş bir ağaçtım, sende yeşeren. Ne zamanki bakışların üstümden çekildi ben kurudum.

Şimdi bir şarkı yaz bana adı dört harf olsun. Bu şarkıda sen gül, ben bülbül olayım. Labirent yollardan kapına geleyim, sevgimi hürmetle sana sunayım. Sen gül'ün rolüne burun, isteme beni kapında, kov acizane sevgimi. Bu hep böyle olsun! Varılmaz olan sana, varmak değildi amaç! Senin yolunda ölmekti amaç. Boş ver bu sözleri, sen gül'sün bunuda anlamazsın, bülbül'ü asırlardır anlamadığın gibi. Sen gül'sün, ben gülünü kaybeden bülbül.

Şimdi bir şarkı yaz bana adı dört harf olsun. Bu şarkıda sen güneş ol. Her yeniden doğmak için battığında, seni izlerken ben kendi içimde bir daha doğmamak üzere tek bir defa batayım. Şimdi doğuyorsun her sabah sevdiğinin gönlünde. Bense o akşam battım i&cc.. ( devamı )

Sen Yolcu, Ben Sende Garip Hancı

Mon, 02 Feb 2009 19:32:00 +0200

Şimdi sen yolcu, ben sahibi tarafımız olan aşk hanında ebedi misafirim. İkimize ait olan bu han'da sen gittikten sonra yalnız kaldım sanma. Gitsende burdasın! Havasına sinmiş kokun, çiçeklere hayat veren gözlerinin izleri, bülbülleri kıskandıracak sesin burada duruyor.

Artık!! Gör bende; aşk iki kişilik olsada, iki kişilik yaşanmak zorunda olmadığını, gör bende; sen yanımda olmasanda sana nasıl sım sıkı sarıldığımı, gör bende; gecenin bir yarısı gözlerini duvarlara çizip onlara nasıl baktığımı, gör bende; kimseler gözlerine bakmasın diye onları kanayan parmaklarımla duvarlardan nasıl sildiğimi, gör bende; sensiz sokaklarda seninle nasıl el, ele gezdiğimi, gör bende, aşk'a, sevgiye sadakatı..

.. ( devamı )

Zindan Bekçisi

Fri, 30 Jan 2009 21:06:00 +0200

Artık dudaklarım sensizliğin ebedi zindanında mühürlü. Adını anmamı istemiyor zindan bekçisi. Kalbime mühür vuramayanlar, dudaklarımda adını anmayı yasakladılar.

Bağırıyor zindan bekçisi. Ağlama "o"nun için, ağlama. Şimdi elinde iğne, iplik yine bana yaklaşmakta. Gözlerimin sana ağlamasıda yasakmış.

Kalbim sensizliğin ebedi zindanında senin için atarken, yine yaklaşmakta hançerli zindan bekçisi. "O"nun için kalbin atmasın. Diyor. Senin için kalbimin atmasıda yasakmış.

Sensizlik zindanında her şeye rağmen, sevgime olan "edebimden" dik duruyorum. Nurani bir varlık bana yaklaşmakta. Tut ellerimden gidiyoruz. Nereye? "O"na. Sımsıkı tutuyorum ellerinden.

Son kez geri dönüp bakıyorum. Yerde cansız yatan biri ve avuçlarında sımsıkı tuttuğu sevdiğinin resmi. Kimdi o yerde yatan? Sensin. Ben öldümmü!? Hayır, Aşıklar Ölmez!!.

.. ( devamı )

İstanbul’u Yağmur, Beni Sen Islatır

Thu, 29 Jan 2009 14:09:00 +0200

Yağmur yağıyor İstanbul’a. Yürüyorum ıslak ve sana çıkmaz yorgun sokaklarda. Sokaklar ki bir labirent. Ne yana dönsem sensizlikte kayboluyorum. Ne garip bir duygudur ki, ıslatmıyor beni rahmani bir el tarafından gönderilen yağmurlar.

Yağmur değildi onlar! Her bir tanesi; melekler tarafından semadan yeryüzüne indirilip senin çöllerinde yeniden yeşermek adına özenle bırakılan göz yaşlarımdı.

Ah Taze Sevenim.

Havalar soğuk dikkat et kendine. En çok ben bilirim ben! Narindirsin. Melekler kadar saf ve masum yüzün üşümesin bu kış kıyamette. Atkını, bereni, eldivenleri takmayı ve sıkı giyinmeyi unutma, beni unuttuğun gibi. Sen üşüme benim sensizlikte üşüdüğüm gibi. Benimki üşümek değildi aslında! Kor ateşte yanıp savrulmaktı sensizliğin girdabında.

.. ( devamı )

Sevgililer Günün Kutlu Olsun

Tue, 27 Jan 2009 00:26:00 +0200

Şimdi senden ötelerde ulvi bir sen taşıyorum içimde! Konuşuyor(sun) ben dinliyorum. "Üzülme bak yanındayım". Sen yanımdaysan "o" nerede? "O" benim". "O" sensen ben kimim ve neden ben, ben(de) deyilim? Susuyorsun, susuyorum. Gecenin sensizliği ile konuşuyorum bazen, yine o gecenin sessizliğinde "sensizlikten" ölüyorum. Bilmiyorsun! Şimdi penceremden yıldızlara bakarak gelecekmişsin gibi bekliyorum. Biliyorum! Yıldızlar ulaşılmazdır, biraz "sen" gibi.

Banka Dekontu

Mon, 26 Jan 2009 11:42:00 +0200

Gemiler limanına göre yanaşıyor. Eğer liman büyük ve derinse büyük gemiler, liman küçük ve sığ ise küçük balıkçı tekneleri yaklaşıyor. Büyük, küçük fark etmiyor limanlarda hepsinin kaderi aynı. Önce halata bağlanıyorlar sonra anne şefkati misali dalgalar tarafından gövdeleri okşanıyor. Martılar ise kendine has sesleriyle gemilere, teknelere şarkılar söylemekteler.

Gece olduğunda martılar dönerken yuvalarına, dalgalar çekilirken açıklara bir yalnızlık belirir gecenin derin karanlığında. Artık sessizliğin diyetini ödeme vaktidir güneşin ilk ışıklarına kadar.

Küçük bir limandım ben. Sense koça bir gemi. Sığınamadın bana taze sevenim! Oysa benim küçüklüğüm seni sım sıkı sarmaktandı. Büyük dalgalar geldiğinde savrulmaman içindi küçüklüğüm. Martılarım vardı benim, bir tek sana şarkılar söyleyecek. Artık onlarda mahsun bu kış kiyamette.

Şimdi başka limandasın, belki ebediyete kadar. Yalan değil merak ediyorum oralarda savrulurmusun diye. Korkuyorum anne şefkati gibi seni okşayacak dalgaların yerini kayalar alıp yaralayacak diye. Bencillik işte benimkisi boş ver sen yinede.

Artık ebediyete kadar liman'ım kapalı (Hiç bir hekime göstermediğim yaram, yarimdir. Onun olduğu yere artık kimseleri alamam). Ve ben son nefesime kadar bu sözümden dönersem önünde durulmaz dalgalar, sesinden sağır kulakları inleten fırtınalar, şiddetinden kör gözleri aydınlatan şimşekler beni yerle bir etsin.

Not: Sabah 07.00'de yürüyüşe çıktım. Yorulduğumda bir banka oturdum ve lim.. ( devamı )

Senin Gülüşlerin Tebessüm Provaları

Sat, 24 Jan 2009 19:20:00 +0200

Farklı bir şehirde, farklı hayallerle, farklı düşlerle yaşayan aynı yolun iki yolcusuyduk sen ve ben. Yaşanmışlara esir düşmüş, anılara mahkum olmuş yaralı kalbin vardı seni bulduğumda. Seni tanıyalı bir yıl olmuştu. Fakat!! “Ne bilirdim ki tanımanın, bulmak olmadığını”.

Çevreme bakıyorum herkes mutlu, herkes sevinçli, herkes tebessüm etmekte. Daha yakından bakmak için yaklaştığımda her şey sus pus oluyor. Arkamı dönüp bakıyorum, karanlıklar içinde yol aldığımı fark ediyorum. Sanki alacakaranlık kuşağı.

Ve dokunacak kadar yaklaştığımda mutlulukların “keder”, sevinçlerin “hüzün”, tebessümlerin “acı” olduğunu görüyorum. Sanki herkes ekran koruyucu kullanıyor hayatında. “Ne bilirdim ki bakmanın, görebilmek olmadığını”. Anlamıyorum hayatı!

Anılarımdır Katilim "O" Değil

Fri, 23 Jan 2009 17:22:00 +0200

Anılardır katilim, "o"nun adını bileklerime yazmak için kırdığım bardak değil. Hiç bir şey zoruma gitmiyor artık ayaklarının dibinde son nefesimi veremeyecek olmaktan başka. Ne garip bir duygu bu!. Vuslatını mahşere bıraktığım. Bu satırlara bakıpta dönmeni istiyorum sanma. Artık dönmesende olur, var git o'na. Dönersen anlamı kalmaz bendeki "ulvi sen"in. Affetmekmi! O son mesajların varya!!

Artık Masallardaki Peri'sin

Canımın en iç yanı. Artık masallardaki peri'sin ulaşılması mümkün dahi olmayan. Ah taze sevenim. Neydik ne olduk! Beni bıraktığın akşamın getirdiği sabah güneşi vururken melekleri bile kıskandıracak yüzüne "artık hayatında yokum" diye yatağından mutlu kalktınmı? Söylesene binlerce kırmızı gülün efendisi.

.. ( devamı )